قبل از این که مطلب زیر را بخوانی چند لحظه فکر کن که :

توانائی های بالقوه ات چقدر است ؟ اگر مجبور باشی ، چه کارهایی می توانی انجام دهی؟ هر چقدر هم خود را دست بالا بگیری باز هم ، خودت را کم به حساب آورده ای. و این مطلب از ویلیام جیمز در موردت صدق می کند که می گوید:

" اغلب آدم ها به لحاظ جسمی ، ذهنی یا اخلاقی در دایره بسیار باریکی از وجود بالقوه خود زندگی می کنند ، تنها از جزئی از آگاهی احتمالی و منابع روح و روان خود بهره می گیرند. کارشان به رفتار کسی می ماند که از مجموعه اندام های زنده جسم خود ، عادت کند که تنها انگشت کوچکش را تکان دهد.

حوادث غیر منتظره و بحرانهای بزرگ نشان می دهندکه منابع حیاتی ما چقدر از آنچه می پنداریم بزرگتر و عظیم تراست.